|
|
Z KART HISTORII |
|
|
|
|
|
 |
| |
Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z XV wieku. Z 17 czerwca 1424r.
pochodzi zapis aktu sprzedaży Czaszyna. Szlachetny Iwanko z Czaszyna
sprzedaje swoją ojcowiznę za 500 marek Mikołajowi i Steczkowi - braciom z
Tarnawy. W dokumencie Czaszyn nazywa się Czosnia zaś Iwanko Czaszinsky, a
w innym Czaszynsky. W dokumencie pojawia się również Wojciech Czaszinsky,
który pełnił funkcję asesora rządu ziemskiego.
W wielu dokumentach z lat 1437-1439 spotyka się nazwisko Stefana Dambsky z
Czaszyna, piastującego stanowisko asesora rządu grodzkiego i ziemskiego. W
roku 1449 Jan Steczkowicz z Tarnawy zapisał część ze swych dóbr w
wysokości 300 grzywien swojej żonie Zofii we wsiach Czaszyn, Tarnawa,
Poraż, Osława, Zagórz, Wielopole, Łukowe i Serednie (obecnie Średnie
Wielkie).
Z dokumentu z 1468 r. dowiadujemy się i przeprowadzeniu granicy między
Porażem, Czaszynem i Morchowem.
Najważniejszym zabytkiem Czaszyna jest bez wątpienia kościół parafialny. W
1761 r. wzmiankowany jako cerkiew greckokatolicka pod wezwaniem św.
Mikołaja. Obecny murowany obiekt sakralny został wzniesiony w 1835 r. a
gruntownie remontowany w latach 1954-1969.
Tuż za Czaszynem w kierunku Komańczy, znajduje się przysiółek Czaszyna,
dziś nazywany Brzozowiec, a znany już w 1487 r. pod nazwą Czaszyńska Wola.
|
|
Spis mieszkańców Czaszyna przeprowadzony w 1867 r. zawiera nazwiska
ówczesnych mieszkańców. Jeśli porównać go do stanu faktycznego widać, że
nazwiska w Czaszynie zmieniają się tak jak Czaszyn zmieniał swoją nazwę.
W celu dokładniejszego zapoznania się z przeszłością miejscowości
zachęcam do lektury książki "CZASZYN - szkice z dziejów wsi" autor Adam
Szpara, Sanok 1992. |
|

pozostałości dworu w Czaszynie |
|
|
|
|